Reisverslag

Anita, 4 juli 2010
Nederland , Heemskerk 23°

Aan alles komt een eind

Lieve allemaal,

na alle avonturen zit ik op dit moment mijn laatste verhaal te tikken vanuit de tuin aan de Rodenburg in Heemskerk.. Inmiddels zijn we alweer een week thuis, maar aangezien ik de laatste weken mijn blog nogal heb verwaarloosd, ga ik nog even terug naar Namibie een paar weken geleden!

Na een geweldige avond in een discotheek in Swakopmund werden we opgehaald voor onze tour door de woestijn op quadbikes. Na een (wel heel korte) uitleg over hoe het ding werkt gingen we de woestijn in. Na een minuut of 10 zouden we de groep onderverdelen in een langzame en een snelle groep. Aangezien we nog geen meter hadden gereden en ik al meteen van het pad afweek, maakte ik vanaf dat moment in m'n eentje deel uit van de langzame groep. Haha, samen met m'n prive gids maakten wij een geheel eigen rondje, maar ik heb er heel erg van genoten. Niet alleen het rijden op de quadbikes was vet, maar het idee dat je zo dwars door de woestijn kan crossen was wel heel gaaf! Na het hele quadavontuur weer terug naar het hostel waar onze kleren op stapels naast de receptie lagen: schoon gewassen!

Na alle drukte in Swakopmund trokken we verder het binnenland in: op naar Spitzkoppe. Daar kregen we een rondleiding van een bushman en 's avonds een optreden in een grot van de locals. Hoewel het geen denderende show was, had het geluid in de grot wel een heel bijzonder effect. Na een nacht onder de mooie sterrenhemel waren we blij Spitzkoppe weer te verlaten, aangezien er echt helemaal NIETS te doen was, en een wc ipv een bosje was toch ook wel weer fijn..

Diezelfde middag hadden we een ontmoeting met een Himba-tribe. Dit is een hele oude Afrikaanse stam, en vlakbij onze campsite stonden zo'n 20 himba-hutjes. Persoonlijk vond ik dit een van de mindere activeiten van de tour, het 'menselijke-dierentuingehalte' was nogal groot en terwijl wij in de rondte liepen, arriveerde de volgende buslanding touristen alweer..

Maar toen was het zover: 2 dagen lange game-drives door Etosha National Park! We hebben heeeel veel dieren gezien, waaronder giraffes, zebra's, neushoorns, olifanten (op een paar meter van de truck, super vet) en heel veel soorten vogels en antilopen. 's avonds nog een toetje aangezien ze op de camping waar we verbleven een grote waterpoel hadden waar de dieren 's nachts kwamen we drinken. Tientallen meters daarvoor stonden hekken met bankjes en konden wij de hele nacht genieten van alle dieren die voorbij kwamen. Dit was zo bijzonder, net of je in een real-life bioscoop zat.. zitten, kijken naar het 'doek' en wachten tot er iets kwam. Al snel stonden er giraffen, een neushoorn en een leeuw, zo mooi! De volgende dag weer de hele dag door het national park getourd en geslapen op een andere camping waar ook weer zo'n zelfde waterpoel was. Fascinerend om te zien dat bepaalde mensen zich meer kunnen irriteren aan andere mensen (als je ook maar een beetje ritselde kreeg je 10 boze blikken op je geworpen) dan dat ze kunnen genieten van het moment. Ook opmerkelijk is toch het feit dat sommigen hun hele vakantie door hun camera beleven.. wel handig voor ons, want wij kunnen eind augustus alle foto's overnemen van de Nederlanders uit onze groep

Na 2 dagen van rondrijden door Etosha reden we de dag daarna Botswana in. De grenscontroles gingen altijd redelijk soepel, hoewel onze gidsen aanraadden om altijd vriendelijk te lachen en het liefst een complimentje aan de heer of mevrouw achter de desk te geven om zo moeilijkheden te voorkomen. Want ja, we hebben wel geleerd: alle Afrikanen bij douanes en grenscontroles zijn streng, boos en genieten ontzettend van het feit dat ze de macht hebben om jou de stempel (of niet natuurlijk) te geven.Die dag verbleven we in Ghanzi, bedoeld als tussenstop voordat we DE delta ingingen.

De Okavango delta in Botswana is de grootste delta van de wereld, en we kregen dan ook de mogelijkheid om meteen een vlucht boven deze bijzondere plek te maken. In het kader van: beter spijt van iets dat je wel hebt gedaan dan van iets wat je niet hebt gedaan besloten we het vliegtuigje in te stappen en werden we 45 minuten lang over de delta gevlogen. Dit was schitterend, je had een prachtig uitzicht op (een klein stukje) van de delta, en beneden zagen we kudden olifanten lopen, terwijl onze piloot doorzocht naar nog veel meer dieren. Zodra die iets had gespot zette die een verticale draaikolk naar beneden in, en vanaf dat moment zat m'n maag in m'n keel. Heel fijn, want zodra je met zo'n heerlijk wit zakje voor je snufferd zit, kan je niet meer genieten van de vlucht en hoop je alleen maar dat het heel snel weer over is. Na nog zo'n heerlijke duik kwam alles eruit en toen ik om me heen keek zag ik dat, op Stijn na, iedereen in ons vliegtuigje met zo'n zelfde zakje voor zich zat.. Toch heb ik er geen spijt van gehad, want het uitzicht dat we hadden vanuit het vliegtuigje zouden we anders nooit gezien hebben, en het was toch wel bijzonder om mee te maken!

De volgende dag vertrokken we weer vroeg, en werden we opgehaald door een andere truck, die ons de delta in ging brengen. Deze truck kon door het water: en dat hebben we geweten ook. Toen wij er waren stond het water op z'n hoogst, en we gingen dan ook regelmatig met de truck door meters diep water heen! Na een uur of 3 rijden kwamen we aan bij de monkoro's: ons vervoersmiddel voor de daarop volgende dagen. Monkoro's zijn uitgeholde boomstammen die gebruikt worden als kano's. We stapten in de bootjes (met al onze bende, van tenten tot kookgerei) en werden de delta in gevaren door locals die de dagen daarna bij ons verbleven. Het was heel erg rustgevend, en nadat we er zeker van waren dat we niet zomaar om zouden vallen genoten we volop! Na een tijdje wees onze "poler" (stuurvrouw) voor zich uit en zei doodleuk dat er een aantal hippo's zwommen.. op zo'n 50 meter afstand zwommen er inderdaad een stuk of 6 nijlpaarden! In de wetenschap dat dit de gevaarlijkste dieren op de wereld zijn, zaten we toch wel iets minder lekker, hoewel het natuurlijk wel heel gaaf was om de beesten van zo dichtbij te kunnen zien. Na een monkoro-tocht van 1,5 uur kwamen we aan op onze kampeerplek midden in de delta. Hier was dus echt helemaal niets aan voorzieningen: de wc was een gat in de grond en koken deden we boven het kampvuur. We zetten onze tenten op en werden meegenomen voor een nature-walk, in de hoop dat we dieren zouden zien.. na een uitleg over wat te doen als een dier op je af komt (rennen of in de boom klimmen) gingen we op pad en zagen we al snel 2 giraffen lopen. We konden hier heel dichtbij komen en hebben de beesten zo een tijdlang gevolgd. Dit was zo bijzonder! Na 's avonds een heerlijke maaltijd van het kampvuur (echt ongelooflijk, onze gids kon zelfs hier de lekkerste gerechten tevoorschijn toveren) kropen we ons tentje in en hoorden we 's nachts heel veel dierengeluiden, van hippo's tot hyena's die om de tent heen liepen.. het werd dan ook afgeraden om 's nachts naar de wc te gaan!

De volgende ochtend stonden we heel vroeg op en was er volop gezeur (Nederlanders, tja..) over het feit dat we een 3 uur zouden moeten wandelen zonder ontbijt. Na weer een mooie wandelingen waarbij we o.a. een olifant en zebra's hadden gezien kwamen we terug bij het kamp, waar het meest uitgebreide ontbijt klaarstond dat ik ooit heb gezien.. terwijl wij dit allemaal opaten zaten onze polers aan de andere kant van het kampvuur rustig hun bordje droge pap op te eten.. ze zullen wel gedacht hebben, die westerlingen kunnen nog geen paar uur zonder eten! Ik voelde me extreem verwend.

Na een relaxte middag aan het water gingen we vlak voor de zon onderging de monkoro's weer in en werden we teruggepeddeld naar de nijlpaarden. Daar hebben we zo'n 30 minuten stil gelegen en heeel veel foto's kunnen maken van deze enorme beesten. Dit was toch ook wel weer een beetje eng, want je gaat mij niet vertellen dat een nijlpaard voor de lol z'n hele bek opensperd en z'n tanden laat zien. Maar goed, volgens onze poler was het totaal niet gevaarlijk, en als ie op ons afkwam, dan klommen we toch gewoon in de boom achter ons?!
Die avond traden de polers voor ons op en zongen ze Botswanese liedjes, kippenvel zo mooi! Natuurlijk moesten wij daarna ook iets laten horen in het Nederlands en ik voelde me erg boers toen we met alle Hollanders in een treintje om het kampvuur "Kedeng Kedeng" aan het zingen waren. Gelukkig vonden de polers het zelf fantastisch en zo werd het een erg gezellige avond!

Na deze 2 dagen in de wildernis werden we teruggevaren naar het startpunt, waar de truck weer op ons te wachten stond om ons terug te brengen naar onze eigen truck Buddy. De delta vond ik het hoogtepunt van de reis en ik zou iedereen die ooit de mogelijkheid krijgt aanraden om hierheen te gaan!

Diezelfde middag reden we verder door Botswana naar Chobe National Park waar we een sunsetcruise hadden: met z'n allen de boot op en genieten van alle dieren die in het park rondliepen. In dit park zijn vooral heel veel olifanten, maar we hebben ook krokodillen en buffalo's gespot. De mooie zonsondergang maakte het hele Afrika-gevoel compleet en 's avonds werden we ook nog eens verwend met een heerlijke springbok-steak van de barbeque.

Dit was ook meteen onze laatste dag in Botswana. De dag daarna reden we Zimbabwe binnen en konden we diezelfde middag nog de Victoria Falls bewonderen. Dit was echt zo indrukwekkend! Helaas waaide het best hard waardoor er veel waterdamp hing, maar dit deed toch niet af aan het geweldige uitzicht dat we hadden op deze enorme bak met water. De dag daarna hadden we de mogelijkheid om te kiezen uit verschillende activiteieten (van raften tot lopen met leeuwen) maar vanwege de absurd hoge prijzen besloten wij lekker te genieten in het hostel, waar ze zelfs massages gaven! Ook hebben we de lokale markt bezocht waar je van alles kunt kopen, van houten schaakborden tot stenen beeldjes. Het bezoeken van deze markt was erg grappig aangezien de mensen uit Zimbabwe heel moeilijk aan westerse kleren konden komen en ze dus alles wilden ruilen. Uiteindelijk liep onze hele groep met z'n halve backpack op de markt rond en werden er spijkerbroeken voor schalen geruild. Ik had nog een set oordopjes over en toen die aandachtig werden bekeken door een verkoper kon ie het toch niet laten om te vragen waar de ipod was die erbij hoorde! Een Amerikaans meisje uit de groep was zelfs zo ver gegaan dat ze geen schoenen meer had om op te lopen. Achteraf vond ze dit zelf toch ook niet zo handig..

Vlak voordat we onze laatste avond uitgingen klonk er een hoop kabaal vanaf het terras: er liep een olifant door de straat die even over de poort kwam kijken met z'n slurf!! De rest van de avond brachten we door in een lokale kroeg (waar de Zimbabwaanse mannen steeds meer bier op hadden en dus ook steeds vervelender werden) en toen zat onze tour erop. We namen afscheid van een aantal mensen, en wij zelf trokken met het merendeel van de groep verder naar Johannesburg: 2 dagen non-stop in de truck zonder spectaculaire stops. Nouja, eentje dan omdat we precies een lunchstop hielden toen Nederland tegen Japan scoorde!

Na afscheid genomen te hebben van iedereen en de afspraak te hebben gemaakt dat we elkaar zeker zien in augustus gingen we op naar ons hostel in Johannesburg. Er waren nog geen paar uur om of we kregen al een smsje of we mee gingen voetbal kijken in een 3d bioscoop. Toen we daar aankwamen zat iedereen van de tour weer doodleuk bij elkaar en hebben we nog een geweldige avond met z'n allen gehad! Van Johannesburg zelf hebben we niet veel gezien, we hebben vooral veel voetbal gekeken (op televisie weliswaar) en gewinkeld! Ook hebben we nog geprobeerd kaartjes te regelen voor het duel Ghana-Duitsland, maar na een ronde of 4 rond het stadion kwamen we erachter dat er meer mensen kaartjes stonden te vragen ipv te verkopen. Helaas.. van de sloppenwijken in Joburg heb ik weinig gezien. We gingen een keer met mensen mee de WK-kaartjes ophalen in Soweto: dé gevaarlijke buurt van Johannesburg. Ik ben nog nooit in zo'n luxe shoppingmall geweest, en dat uitgerekend in Soweteo.. natuurlijk weet ik dat er niet ver daar vandaan heel veel mensen in grote armoede leven, maar dit hebben we bewust niet opgezocht. We waren zo blij dat de afgelopen maanden zonder diefstal of narigheden (op Stijn z'n wond na dan) waren verlopen, dat we besloten in Johannesburg geen onnodige risico's te nemen. Na 4 dagen in deze grote stad zat ons avontuur er dan echt op en moesten we alles weer inpakken voor onze lange terugreis naar Nederland. Op het vliegveld hebben we nog Nederland-Kameroen kunnen kijken en daarna was het tijd om het vliegtuig in te gaan.

Na een korte stop in Nairobi (Kenia) landden we 25 juni rond 17:00 in Amsterdam. Toen we onze bagage hadden opgehaald en de douane doorgingen stonden daar onze ouders uitgedost in Ghanese kleding met een groot spandoek, samen met al onze vrienden in oranje shirts! Een betere ontvangst had er niet kunnen zijn, hoewel er natuurlijk iemand ontbrak: m'n zus, Laura! Die was 5 dagen daarvoor op het vliegtuig naar Tanzania gestapt en zie ik pas eind oktober weer. Na een gezellige avond thuis met veel visite kroop ik 's avonds lekker weer m'n eigen bedje in.. het is allemaal zo snel gegaan!

Via deze weg wil ik iedereen heel erg bedanken voor het volgen van mijn blog! Ik keek altijd erg uit naar alle leuke, lieve, onverwachte en spontane reacties die jullie me gaven. Bedankt hiervoor!

De komende maanden ga ik vooral genieten van al het fijne dat Nederland te bieden heeft, van uitjes met vrienden tot een schone douche!

Onze reis was onvergetelijk en geweldig. Op naar de volgende

Heel veel liefs,
Anita

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via Hallobuitenland.nl

Reageren op bovenstaand reisverslag

Reacties op bovenstaand reisverslag